U bent hier: Eijsden Nu    >Wandelingen

Wandeling 4: Mesh (2 km).

 

Wandeling 4: Mesch (2 km).
 
Wij beginnen de tocht bij de kerk van Mesch. Over deze bijzondere kerk valt heel wat te melden. Wij doen dit zeer beknopt. Voor uitgebreide informatie, zie UEV nr. 2, januari 1978 en nr. 26, juli 1984. De Pancratiuskerk behoort tot de oudste kerken van Nederland. Het is een klein, eenbeukig vroeg Romaans kerkje. In oorsprong gaat deze kerk zelfs terug tot begin 9e eeuw. In de zijmuur aan de kerkhofzijde bevindt zich metselwerk in visgraatverband. Deze bouwwijze is zeer zeldzaam en verwijst naar de zeer hoge ouderdom van het gebouw.
Op 10 augustus 1875 stortte de toren tijdens restauratiewerkzaamheden in waardoor ook aan de kerk zelf grote schade ontstond. Niemand raakte gewond. De arbeiders hadden juist schafttijd. In de jaren 1888 – 1889 werd de schade hersteld. Er vond toen tevens een kleine verbouwing plaats. De toren werd opnieuw en nu enkele meters hoger opgetrokken. Het feit dat de kerk aan St. Pancratius is toegewijd duidt eveneens op haar zeer hoge ouderdom. Pancratius werd in het jaar 290 in Klein Azië geboren. Op 14 jarige leeftijd werd hij page aan het hof van keizer Diocletianus in Rome. Door de Paus werd hij in het Christelijk geloof onderricht en ontving hij het doopsel. Men dwong hem zijn geloof af te zweren en aan de heidense goden te offeren. Toen hij dit weigerde werd hij ter dood veroordeeld. Hij stierf op zeer jonge leeftijd de marteldood. Pancratius wordt vereerd en aangeroepen voor genezing van velerlei ziekten. De zogenoemde Meschergaank vindt plaats op de voorlaatste zondag van augustus.
 
Tegen de zijgevel, aan de kerkhofzijde, hangt een Missiekruis. Dit kruis herinnert aan de volksmissie die in 1892 in de parochie gehouden werd. Vroeger was het de gewoonte om regelmatig, zowat om de 7 à 8 jaar in elke parochie een zogenaamde volksmissie te houden. Ervaren predikanten probeerden dan met preken en gebedsdiensten het Christelijk geloof onder de parochianen levend te houden. Eind zestigerjaren van de vorige eeuw raakten deze missies in onbruik.
 
 
Afbeelding 4-01             Missiekruis a.d. zijgevel St. Pancratiuskerk Mesch
 
Vanaf het Kerkplein, komend uit de kerk, lopen we even rechtsaf.
 
In een hoek van het kerkhof staat de beeltenis van de H. Maagd Maria voorstellende “De Maagd der Armen” uit het Belgische Banneux.
Tegen de gevel van de pastorie hangt een prachtig gevelkruis. Dit kruis werd geschonken door de familie Flamand. Voorheen hing het in de kerk maar sinds enkele jaren is het op zijn huidige plaats voor alle passanten te bewonderen.
 
 
Afbeelding 4-02             Prachtig gevelkruis gevel pastorie Mesch
 
 
Afbeelding 4-03             Beeld H. Maria (v. Banneux) hoek kerkhof Mesch
 
Terugkerend naar het Kerkplein lopen we praktisch tegen een smeedijzeren kruis aan.
 
Het staat op een vluchtheuvel onder een bruine Beuk. Het kruis werd in 1935 door de plaatselijke smid Sjeng Brouwers vervaardigd.
 
Wij vervolgen de route naar links achter het kruis richting Grijze Graaf en volgen deze weg naar links in oostelijke richting.
 
In de tuin van de woning Grijze Graaf nr. 23 staat sinds kort een smeedijzeren kruis. Het kruis werd hier door de bewoners uit geloofsovertuiging in 2008 opgericht. Pastoor Driessen zegende het in op de zaterdag vóór de bronk van 2009. Het kruis zelf is afkomstig uit Frankrijk. Zie UEV nr. 117 december 2009.
 
Even verder, aan de Grijze Graaf, op een driesprong, onder twee Lindebomen staat wederom een opvallend smeedijzeren kruis. Let op de sierlijke krullen in de hoeken en op de prachtig uitgesmeedde balkeinden. Rob Brouwers uit Voeren weet te vertellen dat er aan het begin van de twintigste eeuw hier onder dit heuveltje een nest witte ratten huisde. Toen een oude Voerenaar met zijn wandelstok in het gat dat toegang tot het nest gaf, begon te porren, kreeg hij een vreselijke slag op zijn arm. Zo erg zelfs dat hij nog maar een stomp overhield. Na plaatsing van dit wegkruis waren de ratten verdwenen.
 
We volgen nu links de Bovenstraat en slaan links de Red Horsestraat in.
 
Bij de woning nr. 21 staat in de tuin een gietijzeren kruis. Dit type kruis werd vele jaren lang in groten getale vervaardigd en als grafteken op de markt gebracht. In vele gevallen kreeg het na ruiming van een graf een tweede leven als wegkruis.
 
 
Afbeelding 4-07             Gietijzeren kruis a.d. Red Horsestraat
 
Verder de Red Horsestraat volgen en daarna de Bovenstraat naar links nemen.
 
Voorbij het bruggetje over de Voer staat rechts van de weg een eenvoudig smeedijzeren wegkruis. Een ansichtkaart uit 1922 geeft aan dat er toen op deze plek een houten kruis stond. De tand des tijds zal zijn werk gedaan hebben, zodat smid Sjeng Brouwers in de dertiger jaren van de vorige eeuw het kruis maakte wat er nu nog staat. De smederij tegenover het kruis was nog tot 1970 in bedrijf.
 
We vervolgen nu onze route links door de Klokkestraat in westelijke richting.
 
Op de kruising Klokkestraat - Langstraat staat een prachtig houten kruis met een bijzonder mooi Corpus. Het kruis in deze vorm staat hier sinds 1980. Het vervangt een eenvoudiger kruis van rondhouten balken, wat, op initiatief van een der dorpelingen, in 1950 op deze plek werd opgericht. De prachtige gietijzeren Christusfiguur is afkomstig van het voormalige Capucijnenklooster in Breust. Het deed daar dienst als kerkhofkruis. Nadat het kerkhof geruimd werd en het klooster overging in handen van de paters van Marianhill, eveneens uit Breust werd het Corpus door mevrouw Steffens aangekocht en kwam het in Mesch terecht. De beeltenis, met het hoofd rechtop, stelt de lijdende, nog niet gestorven Christus voor. Uitvoerige informatie vindt U in UEV nr. 53, maart 1991.
 
 
Afbeelding 4-09             Prachtig houten kruis hoek Klokkestraat - Langstraat
 
We lopen verder door de Langstraat.
 
Bij “De Laathof” houden wij even halt. Op de binnenplaats van deze prachtige carréboerderij staat een mooi smeedijzeren kruis. Oorspronkelijk stond dit kruis op de hoek van de Heiweg – Kommelsweg. Het stond daar sinds mensenheugenis. Beter gezegd het hoorde er te staan. Volgens de dorpsbewoners lag het meertijds aan de kant van de weg als dat het op zijn plaats stond. Vroeger namelijk, dreven de boeren hun koeien dagelijks naar de weiden. Het kruis werd dan wel eens omver gelopen. Het dreigde zelfs helemaal te verdwijnen zodat Jean Huynen van De Laathof zich erover ontfermde, en het een plaatsje gaf op de binnenplaats van De Laathof.
 
 
Afbeelding 4-10             Smeedijzeren kruis binnenplaats “De Laathof”
 
Eveneens op de binnenplaats van deze hoeve zien we twee stuks witgekalkte kruisen boven twee toegangsdeuren van voormalige stallen. De bewoners van de hoeve beschouwen deze kruisen als een huiszegen. Ook worden deze witkalkkruisen wel “Heksenkruisen” genoemd. Bijgelovige mensen meenden dat heksen invloed konden uitoefenen op de kwaliteit van de melk van de koeien. Door het aanbrengen van dit soort kruisen meende men de kwade invloed te niet te kunnen doen. Vroeger werden de kruisen jaarlijks samen met de gehele boerderij, haar bewoners, en het vee door de pastoor gezegend.
Let wel, de binnenplaats van De Laathof is niet dagelijks toegankelijk!
Zie UEV nr. 103, december 2005.
 
 
Afbeelding 4-11              “Heksenkruisen a.d. gevel, binnenplaats “De Laathof”
 
Vanuit de Laathof lopen we linksaf terug naar de kerk.
 
Hier eindigt wandeling nr. 4.